70 lat posługi salezjanów w parafii

konferencja1 Film1

"Od Benedyktynów i premonstratensów do salezjanów"
- konferencja naukowa (lista referatów

 

W dniach 28-29 kwietnia odbyła się uroczystość jubileuszowa 70 - lecia obecności salezjanów na wrocławskim Ołbinie.

     Pierwsza część świętowania miała miejsce na Uniwersytecie Wrocławskim (aula Instytutu Historycznego) i składała się z wykładów historycznych, w czasie których zostały omówione m.in. następujące tematy: Archeologia w parafii św. Michała Archanioła we Wrocławiu (dr KRZYSZTOF DEMIDZIUK); Piotr Włost, benedyktyni czy norbertanie? Dylematy wokół atrybucji portalu z opactwa na Ołbinie (prof. dr hab. inż. arch. MAŁGORZATA CHOROWSKA); Rzeźba romańska wrocławskiego Ołbina (dr JACEK WITKOWSKI) oraz „Ave crux spes unica” – kaplica św. Teresy Benedykty od Krzyża przy kościele św. Michała we Wrocławiu (dr DARIUSZ GALEWSKI).
 
     Drugi dzień rozpoczął się od uroczystej Mszy św. w kościele p.w. św. Michała Archanioła. Liturgii przewodniczył ks. abp Józef Kupny, metropolita wrocławski. Komentując Słowo Boże odczytane podczas Mszy św.: „Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom...”, Metropolita zauważył, że może ono chronić m.in.. przed powierzchownym spojrzeniem na Jubileusz parafii – To, co najważniejsze, zostaje zakryte przed oczami mądrych i roztropnych – mówił, tłumacząc, że to nie pochwała braku wiedzy czy niedocenianie roli rozumu. I on ma swoje znaczenie w spotkaniu człowieka z wiarą. Jednak tego, co istotne, nie dostrzega człowiek pyszny, który uważa siebie za roztropnego, mądrego, kto liczy tylko na własne zdolności.
 
– Współczesny świat w wielu dziedzinach cierpi na megalomanię. Wciąż podkreśla się, że trzeba być najlepszym, najskuteczniejszym, najsilniejszym, najmądrzejszym, ze słabi są bez szans na osiągnięciu jakiegokolwiek sukcesu – zauważył. Nawet ludzie Kościoła, którzy chcą, by Ewangelia była głoszona, mogą ulec pokusie takiego sposobu myślenia, zastanawiania się, czy jesteśmy „wystarczająco silni”, czy mamy wystarczające środki, by być skuteczni w docieraniu do ludzi z naszym przekazem. – Po przeczytaniu tego fragmentu Ewangelii powinniśmy sobie zadać pytanie, które może nas zaskoczyć: czy jesteśmy wystarczająco słabi, by zdecydować się na świadczenie o Bogu wobec świata? Nie wystarczająco wielcy, mocni, ale wystarczająco mali. Bóg nie jest w stanie działać przez tych, którzy uważają siebie za mocnych, bo tacy ulegają pokusie głoszenia siebie, tego, co sami uważają za ważne – mówił metropolita, podkreślając, że Bóg zawsze posługiwał się tym, co małe w oczach świata. Przypomniał postać Edyty Stein – związanej z kościołem św. Michała Archanioła – która, będąc osobą o wielkim intelekcie, miała świadomość, że Tym, który działa, jest Bóg; że przed Nim ważna jest prostota. Abp Józef zauważył, że podczas jubileuszowych obchodów – wspominania faktów, wydarzeń, nazw – można wśród naukowych rozważań nie dostrzec tego, co najważniejsze: ludzi, którzy w tym kościele, w tej parafii przyjmowali sakramenty, którzy tu spotykali Boga, kapłanów tu posługujących i wiernych – ich relacji z Panem, której nie da się zmierzyć. Jubileusz parafii to także czas zaczynania od nowa, spoglądania w przyszłość. Przypada w czasie, gdy Kościół żyje hasłem: „Idźcie i głoście”. Co mamy głosić? – Dziś zadaniem Kościoła jest dać ludziom odczuć, że Bóg jest Ojcem, pozwolić doświadczyć Boga, jako Ojca, który daje nam wszystko – dodał abp Józef. Zachęcał również do wdzięczności za dar przynależności do tej właśnie parafii, za dar korzystania z posługi pracujących tu salezjanów. Zachęcił do pamięci o tych, którzy żyją gdzie indziej, w miejscach naznaczonych cierpieniem, prześladowaniami. Jednym ze sposobów przeżywania jubileuszu może być włączenie się w akcję „Dar dla Aleppo”.
 
     Po Mszy św. odbyła się cześć konferencyjna, w czasie której  wystąpili m.in. dr ANNA SUTOWICZ, Towarzystwo Salezjańskie w dziele odbudowy kościoła i parafii św. Michała Archanioła we Wrocławiu (1947 -1966); mgr MAGDALENA MILCZANOWSKA, Dzieje salezjańskiej parafii św. Michała Archanioła we Wrocławiu w latach 1975-1997; 
ks. mgr JAN GONDRO SDB, Dzieje salezjańskiej  parafii św. Michała Archanioła we Wrocławiu w latach 1997-2007; dr inż. MACIEJ OZIEMBŁOWSKI, Fotografie kościoła i życia parafii św. Michała Archanioła we Wrocławiu do 1989 roku.
[ks.J.Gondro]

Relikwie św.Faustyny Kowalskiej 

7 listopada 2015r. grupa pielgrzymów z naszej parafii i z salezjańskiego gimnazjum wraz z ks.proboszczem Bolesławem Kaźmierczakiem, podczas Eucharystii celebrowanej w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Krakowie Łagiewnikach, przyjęła przeznaczone dla naszej parafii relikwie św. siostry Faustyny Kowalskiej. Relikwie będą wystawione w pobliżu obrazu Jezusa Miłosiernego i obrazu św. Faustyny, tak aby były znakiem jej bliskości i pomagały w modlitwie przez jej wstawiennictwo

„Święty Jan Paweł II bliżej wspólnot salezjańskich” we Wrocławiu 
 
Ks. Kardynał Stanisław Dziwisz wręczając relikwie ks. dyr. wspólnoty salezjańskiej Bolesławowi Kaźmierczakowi i ks. dyr. gimnazjum Janowi Gondro, którzy wraz z młodzieżą gimnazjalną i delegacją parafii przybyli do Krakowa, wypowiedział te pełne ciepłe słowa: ”Niech święty Jana Paweł II będzie bliżej was a wy Go otaczajcie miłością.”
Krótka uroczystość odbyła się dnia 05.03.2015 roku w Krakowie przy ul. Franciszkańskiej 3 w domu arcybiskupów krakowskich, gdzie żył i pracował ks. Kard. Karol Wojtyła, późniejszy Papież, obecny św. Jana Paweł II.
Ks. proboszcz dziękował ks. Kardynałowi za relikwie i spotkanie, a młodzież gimnazjalna śpiewała i także złożyła podziękowanie. Oprócz relikwii ks. Kardynał wręczył wszystkim różańce i a dla gimnazjum podarował obraz św. Jana Pawła II.
Chwilę potem 17-to osobowa delegacja modliła się w kaplicy Arcybiskupów Karkowskich, gdzie ks. Karol Wojtyła dnia 1.11.1946 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Tam też oddano hołd relikwiom św. Jana Pawła II, znajdującym się w przepięknym relikwiarzu. Relikwiarz przedstawia zamykającą się księgę w czasie pogrzebu Ojca św. Jana Pawła II 
O godz. 15.00 wszyscy wzięli udział w Koronce Miłosierdzia Bożego w kościele Sióstr Miłosierdzia Bożego w Łagiewnikach.
Kończyliśmy naszą pielgrzymkę  zwiedzeniem Centrum myśli św. Jana Pawła II, które stanowi kompleks zabudowań konferencyjnych, a przede wszystkim dwa wspaniałe kościoły. W kościele dolnym można obejrzeć namalowane freski przedstawiające obrazy z życia św. Jana Pawła II, kościół górny ozdobiony został mozaikami  ukazującymi m. innymi sakramenty św..
Młodzież gimnazjalna przeżyła pierwszy piątek miesiąca w obecności relikwii św. Jana Pawła II.
 
ks. Jan Gondro
Zdjęcia z uroczystości:

Peregrynacja relikwii św. Jana Bosko w Polsce

W dniach 29-30 czerwca 2013 roku przyjmowaliśmy relikwie św. Jana Bosko w naszej parafii  Opis relikwiarza       

Obejrzyj film podsumowujący całość peregrynacji relikwii św. Jana Bosko w Inspektorii Wrocławskiej.Również z wizyty w parafii św. Michała Archanioła.
Fragment z pamiętnika prowadzonego na stronie Salezjańskiego Portalu Młodzieżowego

 

Peregrynacja wielkopiątkowego krzyża bł. Jana Pawła II

 W dniach 19-20 lutego 2013 modliliśmy się przy krzyżu, który towarzyszł Janowi Pawłowi II podczas jego ostatniej drogi krzyżowej. Peregrynacja krzyża była związana z Rokiem Wiary i odbywała się we wszystkich parafia Archidiecezji Wrocławskiej a jej tematem było zawołanie WITAJ KRZYŻU, NADZIEJO NASZA JEDYNA.
   Peregrynacja przypominała scenę, gdy bł. Jan Paweł II, w Wielki Piątek 2005 r., w czasie Drogi Krzyżowej, pozostając w swojej kaplicy, tulił w ramionach prosty, drewniany krzyż. Gest Papieża pozostał z nami jako symbol. Z jednej strony Papież złożył na nim swoje ludzkie cierpienie, utrudzenie i ból. Z drugiej zaś bezwarunkowo przyjął cierpienie, utrudzenie i ból, które wybór krzyża ze sobą przynosi. Po śmierci Papieża ten krzyż stał się symbolem jego pontyfikatu. Po beatyfikacji jest relikwią bł. Jana Pawła II. To relikwia wyjątkowa, mówi nam o tym, czym krzyż był w życiu Błogosławionego, jaką miłością go ukochał i jaką czcią darzył. Umiłowanie krzyża jest umiłowaniem Tego, Który na nim zawisł – Chrystusa.
    Sam krzyż ma historię niezwykłą. Wyrzeźbił go w 1997 r. pan Stanisław Trafalski i podarował swojej przykutej do wózka żonie. Przez trzy lata ten krucyfiks wisiał nad jej łóżkiem. Kobieta przemodliła przed nim wiele godzin. W dniu, gdy z pielgrzymką do Watykanu wybierali się mieszkańcy z gminy, artysta zdjął krzyż ze ściany, aby mógł być podarowany Papieżowi. W ten sposób krzyż wyruszył w swoją pierwszą podróż. Krucyfiks został ofiarowany Ojcu Świętemu przy okazji spotkania w Watykanie z samorządowcami. Trafił później do pokoju sekretarza Jana Pawła II abp. Mieczysława Mokrzyckiego. Kiedy podczas Drogi Krzyżowej Ojciec Święty poprosił o krzyż, przyniesiono mu właśnie ten. 

więcej zdjęć

 

Nawiedzenie Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej

7 czerwca 1994 parafia przeżywała Nawiedzenie kopii Cudownego Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej.

 

Misje Prafialne - Droga Krzyżowa

Krzyż stanowi najgłębsze pochylenie się Bóstwa nad człowiekiem, nad tym, co człowiek zwłaszcza w chwilach trudnych i bolesnych - nazywa swoim losem. Krzyż stanowi jakoby dotknięcie odwieczną miłością najboleśniejszych ran ziemskiej egzystencji człowieka, wypełnienie do końca mesjańskiego programu, który kiedyś Chrystus sformułował w synagodze w Nazarecie (por. Łk. 4, 18-21), a potem powtórzył wobec wysłanników Jana Chrzciciela (por. Łk. 7, 20-23).


Krzyż wbity na Golgocie tego nie wybawi, 
Kto sam na sercu swoim krzyża nie wystawi. 
(A. Mickiewicz)

Nie musisz kończyć na krzyżu, bo urodziłeś się ukrzyżowany. 
(Emil Cioran - Zeszyty 1957 - 1972)



Krzyż ma długie, na całą Europę ramiona.
(A.Mickiewicz)

Człowiek wielkiego serca nie może mijać się z Kalwarią.
(C. K. Norwid)

 

 

Misje Prafialne dla dzieci i młodzieży

W dniach 21-27 marca 2010 przeżywaliśmy w naszej parafii Misje Święte.

Głosili je ks. Krzysztof Wilkos i ks. Andrzej Marchewka

Misje to przede wszystkim czas refleksji i nawrócenia

Księża misjonarze byli także w szkole 

i w przedszkolu 

 

   

Polecamy  

   

Parafia na