Peregrynacja wielkopiątkowego krzyża bł. Jana Pawła II

 W dniach 19-20 lutego 2013 modliliśmy się przy krzyżu, który towarzyszł Janowi Pawłowi II podczas jego ostatniej drogi krzyżowej. Peregrynacja krzyża była związana z Rokiem Wiary i odbywała się we wszystkich parafia Archidiecezji Wrocławskiej a jej tematem było zawołanie WITAJ KRZYŻU, NADZIEJO NASZA JEDYNA.
   Peregrynacja przypominała scenę, gdy bł. Jan Paweł II, w Wielki Piątek 2005 r., w czasie Drogi Krzyżowej, pozostając w swojej kaplicy, tulił w ramionach prosty, drewniany krzyż. Gest Papieża pozostał z nami jako symbol. Z jednej strony Papież złożył na nim swoje ludzkie cierpienie, utrudzenie i ból. Z drugiej zaś bezwarunkowo przyjął cierpienie, utrudzenie i ból, które wybór krzyża ze sobą przynosi. Po śmierci Papieża ten krzyż stał się symbolem jego pontyfikatu. Po beatyfikacji jest relikwią bł. Jana Pawła II. To relikwia wyjątkowa, mówi nam o tym, czym krzyż był w życiu Błogosławionego, jaką miłością go ukochał i jaką czcią darzył. Umiłowanie krzyża jest umiłowaniem Tego, Który na nim zawisł – Chrystusa.
    Sam krzyż ma historię niezwykłą. Wyrzeźbił go w 1997 r. pan Stanisław Trafalski i podarował swojej przykutej do wózka żonie. Przez trzy lata ten krucyfiks wisiał nad jej łóżkiem. Kobieta przemodliła przed nim wiele godzin. W dniu, gdy z pielgrzymką do Watykanu wybierali się mieszkańcy z gminy, artysta zdjął krzyż ze ściany, aby mógł być podarowany Papieżowi. W ten sposób krzyż wyruszył w swoją pierwszą podróż. Krucyfiks został ofiarowany Ojcu Świętemu przy okazji spotkania w Watykanie z samorządowcami. Trafił później do pokoju sekretarza Jana Pawła II abp. Mieczysława Mokrzyckiego. Kiedy podczas Drogi Krzyżowej Ojciec Święty poprosił o krzyż, przyniesiono mu właśnie ten. 

więcej zdjęć

 

   

Parafialne WWW